ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ

Μην ξεχάσετε να πατήσετε στις τρεις γραμμές δίπλα στον τίτλο ΨΥΧΙΚΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ για να δείτε τις κατηγορίες των άρθρων αλλά και όλα τα Gadget μας !

Ακολουθηστε μας στο facebook

Η ΟΜΑΔΑ ΜΑΣ ΣΤΟ FACEBOOK

ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΟΥ «ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ ΣΤΟ ΑΣΤΡΙΚΟ ΠΕΔΙΟ» Μερος Πρωτο

adam
Βρισκόμαστε στην Γαλλία στα τέλη του 19ου αιώνα. Μία «παλιοπαρέα» από νεαρούς μεταξύ 20 - 24 ετών αποφασίζει πως δεν της ταιριάζει το Δόγμα του Ρωμαιοκαθολικισμού.
Αποφασίζει, επίσης,πως δεν της ταιριάζει ο στείρος υλισμός του Βολταίρου ή ο μηδενισμός του Νίτσε. Έτσι, η εσωτερική τους έφεση τούς έσπρωξε στα μονοπάτια του Εσωτερισμού, τον οποίο αποκαλούσαν σκωπτικά «οι καταραμένες επιστήμες»! (Les sciences maudites).
Εάν αυτοί οι νεαροί παρέμεναν τυχαία πρόσωπα, τότε, δεν θα υπήρχε πρόβλημα. Όμως, αυτοί οι νεαροί ήταν ο Στανισλάς ντε Γκουαϊτά, ο μετέπειτα ιδρυτής του Ροδοσταυρικού Καμπαλιστικού Τάγματος, ο Ζοζεφίν Πελαντάν, ο μετέπειτα αναβιωτής του Ροδοσταυρικού Τάγματος του Ναού και του Αγίου Δισκοπότηρου, ο Μωρίς Μπαρρές μελλοντικός συγγραφέας σοβαρών έργων εσωτερισμού, ο Ζολλιβέ Καστελώ ο μελλοντικός πρόεδρος της Αλχημιστικής Εταιρείας της Γαλλίας, ο Βικτώρ Εμίλ Μισελέ, ο συγγραφέας του «Μυστικού της Ιπποσύνης» και συνιδρυτής του Μαρτινιστικού Τάγματος και της Συναρχίας, ο γνωστός σε όλους Παπύς και ορισμένοι άλλοι, που απο «παλιοπαρέα» νεαρών εξελίχθηκαν σε ομάδα Μυστών και φημισμένων συγγραφέων έργων εσωτερισμού.

Αυτή η ομάδα συνέχισε ανάμεσα στους άλλους αστεϊσμούς της να κρατά τον σκωπτικό όρο «καταραμένες επιστήμες» με τέτοιο ζήλο,ώστε ο Γκουαϊτά όταν εξέδωσε όλη του την τριλογία περί του Κακού,της έδωσε τον γενικό τίτλο: «Πραγματεία των κατηραμένων Επιστημών»,ένας τίτλος μάλλον «άγριος» για την εποχή του.Περίπου το 1900, λίγο μετά τον θάνατο του Γκουαϊτά, ο Ζολλιβέ Καοτελό εκδίδει ένα βιβλίο που αφορούσε τον Αποκρυφισμό και το οποίο ήταν ένα σύνολο πολλών μελετών και άρθρων όλων των παραπάνω εσωτεριστών, καθώς και πολλών άλλων. Του έδωσε τον τίτλο «Αι κατηραμέναι επιστήμαι».Ετσι, σταδιακά, αυτός ο όρος επικράτησε στην Γαλλία και χρησιμοποιήθηκε και από άλλους συγγραφείς του είδους.

Ο Γκουαϊτά, στην συνέχεια, έδωσε στην τριλογία του και υπότιτλους. Το 1890 εκδίδει το πρώτο του βιβλίο που αφορά το πρόβλημα του κακού στο Υλικό πεδίο, ένα έργο περισσότερο ιστορικό, με πολλές περιγραφές που αφορούν την Μαύρη Μαγεία, ή την «έκφραση και αντικειμενοποίηση των κακοποιων δυνάμεων που κατευθύνονται από διεστραμένες διάνοιες» όπως λέει χαρακτηριστικά. Στο βιβλίο αυτό αποδίδει τον υπότιτλο «ο Ναός του Σατανά» γιατί, όπως λέγει,«είναι ο Ναός των σκοταδιών και της τρέλας».

Το 1896 δημοσιεύεται το δεύτερο βιβλίο του, που αφορά το πρόβλημα του Κακού στο Αστρικό επίπεδο. Το βιβλίο αυτό παίρνει δύο υπότιτλους. Τον «αμύητο» τίτλο «το κλειδί της Μαύρης Μαγείας» και τον μυητικό καμπαλιστικό τίτλο «ο όφις της Γενέσεως».Το τρίτο βιβλίο του, φέρει τον τίτλο «το πρόβλημα του Κακού» και αποτελεί την σύνθεση του όλου προβλήματος.
Είναι μία δογματική έκθεση της Ερμητικής Επιστήμης και της Αποκρύφου Φιλοσοφίας, της οποίας δυστυχώς δεν αποκαλύφθηκε ολόκληρο το πέπλο, επειδή ο Γκουαϊτά μετέστη προτού προλάβει να την αποπερατώσει.Τον Ιανουάριο του 1898, στο περιοδικό «Μύησις», ο Πωλ Σεντίρ γράφει: «Ο Γκουαϊτά θέλησε να μας αποκαλύψει τα εκθαμβωτικά βάθη της Πρώτης (Αγίας) Τριάδας, αλλά η Πρόνοια δεν θέλησε να φθάσει μέχρι εμάς ένας τέτοιος φωτισμός.

Ας σεβαστούμε τις μυστηριώδεις προθέσεις της».Θα μπορούσαμε να πούμε πως ο Γκουαϊτά είναι ένας γνήσιος εκπρόσωπος της Δυτικής Σχολής του Εσωτερισμού. θεωρήθηκε από τον Παπύς ως ο μοναδικός πνευματικός διάδοχος του Ελιφάς Λευί,του πιο φημισμένου Εσωτεριστή της Γαλλίας. Στην «Μεθοδική Πραγματεία επί των Αποκρύφων Επιστημών», ο Παπύς γράφει στην εισαγωγή του: «Ο Ελιφάς Λευί βρήκε στο πρόσωπο του Στανισλάς ντε Γκουαιτά τον διάδοχο με το ευρύτερο πνεύμα. Ο πλούσιος σε χρώματα και άψογος τρόπος γραφής του, η βαθειά του γνώση και η θαυμαστή του πολυμάθεια τον καθιερώνουν μέσα στις φιλοσοφικές εξελίξεις του Εσωτερισμού, ως τον ανώτερο εκπρόσωπο της αποκρύφου Επιστήμης».

Οι βασικοί συγγραφείς στους οποίους βασίζεται ο Γκουαίτά είναι ο Παράκελσος, ο Ελιφάς Λευί, ο Ιάκωβος Μπαίμε, ο Μαρτινέζ ντε Πασκουαλλύ, ο Λουί Κλωντ ντε Σαιν Μαρτέν,ο κυρίως Φαμπρ ντ Ολιβέ, και ο Σαίντ νε ντΑλβέύντρ.Για να κατανοήσουμε όμως το γιατί, θα πρέπει να κάνουμε μία μικρή παρένθεση.Καταρχάς, ο Γκουαίτά θέλει να χρησιμοποιήσει στην βιβλιογραφία του συγγραφείς που γνωρίζουν «Υψηλή Καμπαλά» δηλαδή, να έχουν πολύ βαθειές γνώσεις πάνω στην Θεολογία και την Κοσμογονία,και ιδιαίτερα, πάνω στην Πτώση του ανθρώπου.

Δεν θεωρεί την Καμπαλά εφεύρεση των Εβραίων. Αντίθετα, άσπάζεται την γνώμη του Φαμπρ Ολιβέ. Από τους Μύστες της Θεουργικής Καμπαλά, δηλαδή από αυτούς που επιζητούν να κοινωνήσουν του Φωτός του Θεού μην δίνοντας σημασία στις επαφές με τα υπόλοιπα δημιουργήματα (Αγγέλους, Αρχαγγέλους κλπ.) όπως μας έχει συνηθίσει η κατώτερη μορφή της Καμπαλά, αυτή που ασχολείται με την Μαγεία, από αυτούς τους Μύστες λοιπόν, το σοβαρότερο και σπουδαιότερο Καμπαλιστικό έργο που δημοσιεύθηκε ποτέ θεωρήθηκε πως ήταν η πραγματεία του Φαμπρ Ολιβέ που έφερε τον τίτλο «Η Εβραϊκή γλώσσα αποκατεστημένη».

 Σε αυτό το έργο γίνεται μία τιτάνεια προσπάθεια για να αποδειχθεί,πως τα κεφάλαια της Γενέσεως της Παλαιάς Διαθήκης δεν είναι προιόν της Ραβιννικής γραμματείας, αλλά καθαρά έργο της Αιγυπτιακής μυήσεως που έφερε ο Μωυσής.
Ο Φαμπρ Ολιβέ αφού κάνει πλήρη αποκατάσταση των γραμματικών κανόνων της Αρχαίας Εβραϊκής γλώσσας, και δημιουργεί μία γλώσσα, το περιεχόμενο και τα νοήματα της οποίας είναι κλάσεις πνευματικότερα από την υλιστική ερμηνεία που μας δίδουν οι Εβδομήκοντα και η Λατινική μετάφραση, τονίζει πως ο Μωυσής στην Γένεση (Σέφερ Μπερεσίτ στα Αρχαία Εβραϊκά) τοποθέτησε τα γράμματα και τις λέξεις με τέτοιο τρόπο, ώστε κανείς να μην καταλαβαίνει τίποτε και όλοι να διαβάζουν μία απλοϊκή και εκλαϊκευμένη θεολογική πραγματεία.

Αυτοί που θα αποκρυπτογραφούσαν τα γράμματα και τις λέξεις ιερογλυφικά του Μωυσή, λέγει ο ντ Ολιβέ, θα έπρεπε να έχουν φτάσει στην αποκρυπτογράφηση των Ιερογλυφικών του τρίτου βαθμου των Αιγυπτιακών Μυστηρίων, πράγμα που σημαίνει πως θα έπρεπε να είχαν μυηθεί στα Μεγάλα Μυστήρια. Ο πρώτος λοιπόν που συστηματοποίησε και απέδειξε αυτήν την αποκρυπτογράφηση ήταν ο Φαμπρ ντ Ολιβέ, αυτός ο θρυλικός σχολιαστής της Παλαιάς Διαθήκης αλλά και των Χρυσών Επών των Πυθαγορείων.

Αποκρυπτογράφηση αλλά όχι τόσο συστηματική, έκαναν και όλοι οι υπόλοιποι συγγραφείς που χρησιμοποιει ο Γκουαίτά στην βιβλιογραφία του.Ο Γκουαιτά θεωρεί πως δεν είναι δυνατόν να πραγματεύεται κάποιος έννοιες όπως το Κακό ή το Αστρικό, χωρίς προηγουμένως να έχει αναχθεί στα πρώτα αίτια αυτών των εννοιών. 'Ετσι, θεωρεί απαραίτητο τον συνδυασμό της Φιλοσοφίας, της Θεολογίας και της Υψηλής Καμπάλα (Θεουργίας).

Η διδασκαλία του, η οποία στην ουσία είναι σύμπτυξη και ανάπτυξη των διδασκαλιών των συγγραφέων που χρησιμοποιεί ως οδηγους του, συνοψίζεται στα εξής:«Η Αιώνια Φύση (όχι η φθαρτή, αυτή που γινεται αντιληπτή από τις 5 αισθήσεις) που συνελήφθη από τον Θεό (από τον Θεώ Νου) πριν από την πτώση (των Αγγέλων και του Ανθρώπου ή μόνον του Ανθρώπου),είναι η γόνιμη σύζυγός Του.

Θεωρείται ως τέτοια επειδή εκδηλώνει τον Λόγο Του και θα αποτελούσε εαυτής την σφαίρα της Θείας Ενότητας, αυτής που ο Γνωστικός Βαλεντινος ονόμαζε ΠΛΗΡΩΜΑ.Εντός της Θείας Ενότητας εκινούντο αρμονικά όλα τα ενδοεκπορευθέντα όντα, την σύνθεση των οποίων αποτελούσε ο ΑΔΑΜ-ΚΑΔΜΟΣ ή αλλοιώς ο ΛΟΓΟΣ.Ο ΛΟΓΟΣ γεννηθείς από την αδιάσπαστη ένωση του καθαρού Πνεύματος και της Συμπαντικής ζώσας Ψυχής ή εάν προτιμάτε του άρρενος Θείου και της θήλειας Φύσεως – Ο ΛΟΓΟΣ, ο ιδεώδης Μακρόκοσμος, θα ονομασθεί από τους Μύστες της Δύσεως ΑΝΤΑΜ (ΑΔΑΜ) - ΕΛΟΧΙΜ (οι θεικοί ή οι θειοι Αδάμ), σε αντιθεση με ΕΝΑ από τα μέλη τους που το ονόμασαν ΑΝΤΑΜ (ΑΔΑΜ)ΕΛΟΧΑ (ο θείος η ο θεικός Αδάμ).

Αυτόν τον τελευταίο θα πρέπει να τον δούμε ταυτόχρονα ως όραση και ως θύμα της δημιουργίας του Υλικού Σύμπαντος, το οποιο δεν είναι ή παρά ένα προιόν ΠΙθΑΝΗΣ ΠΑΡΕΚΚΛΙΣΕΩΣ ΚΑΙ ΕΦΗΜΕΡΑ ΣΥΜΒΕΒΗΚΟΣ.



Σχόλια

Anti aging - Soul Cleansing System - Αντιγήρανση - Σύστημα Καθαρισμού της Ψυχής

Δημοφιλείς αναρτήσεις