ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ

Μην ξεχάσετε να πατήσετε στις τρεις γραμμές δίπλα στον τίτλο ΨΥΧΙΚΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ για να δείτε τις κατηγορίες των άρθρων αλλά και όλα τα Gadget μας !

Ακολουθηστε μας στο facebook

Η ΟΜΑΔΑ ΜΑΣ ΣΤΟ FACEBOOK

ΕΜΕΙΣ ΚΑΙ Ο ΑΝΤΙΚΟΣΜΟΣ

αρχείο λήψης

Θέλει ίσως τόλμη και σίγουρα εξαιρετική φαντασία, για να προσπαθήσουμε να περιγραψουμε ένα σύμπαν στο οποίο το βέλος του χρόνου δεν θα είχε αυτήν την κατεύθυνση και όπου οι φυσικοί νόμοι θα ήταν διαφορετικοί.
Μέχρι στιγμής τα αποτελέσματα της επιστημονικής έρευνας έχουν κανει σαφές ότι η ζωή, τουλαχιστον όπως τη γνωρίζουμε, μπορεί να υπαρχει μόνο σε περιοχές του χωροχρόνου, όπου οι τρεις διαστασεις του χώρου και η μία του χρόνου δεν είναι έντονα καμπυλωμένες και δεν παρουσιαζονται έντονες ανωμαλίες.

Τούτο όμως δεν είναι δεσμευτικό για το αγνωστο και μυστηριώοες σύμπαν, τη στιγμή μαλιστα που εμείς οι ίδιοι απομακρυνθήκαμε από το αστρονομικό μοντέλο του Πτολεμαίου και του Κοπέρνικου, περασαμε στη νευτώνεια κοσμολογική θεώρηση και φτασαμε να μιλούμε για απροσδιοριστία και κβαντική μηχανική.

Ο Warner Heiisenberg, το 1926, ανακαλυψε ότι όσο πιο μεγαλη είναι η ακρίβεια με την οποία προσπαθούμε να μετρήσουμε τη θέση ενός σωματιδίου, τόσο πιο μικρή είναι η ακρίβεια με την οποία μπορούμε να μετρήσουμε την ταχύτητα του και αντίστροφα. Παραλληλα, ο Αμερικανός φυσικός Richand Feynman ήταν αυτός που υποστήριξε με σθένος ότι ένα σωματίdιο οεν έχει μία και μόνη «ιστορία» ή dιαdρομή στο χωροχρόνο, όπωκβαντική θεωρία. Αντίθετα, για να φτασει ένα σωματίσιο από ένα σημείο Α σε ένα αλλο Β, ακολουθεί καθε δυνατή διαδρομή.

Δεδομένου ότι το σύμπαν μας αποτελείται από αντισωματίδια, γιατί να μη θεωρήσουμε πως αυτα συνθέτουν έναν ολόκληρο εναλλακτικό αντικόσμο, διαφορετικό από το δικό μας, όπου οι νόμοι της φυσικής δεν είναι οι ίδιοι; Κατα την ίδια λογική, σ' έναν τέτοιο κόσμο το βέλος του χρόνου δεν θα έχει την ίσια κατεύθυνση και ο χωροχρόνος του θα παρουσιαζει πιθανότατα εκείνες τις στρεβλώσεις που θα επιτρέπουν τα ατελείωτα ταξίδια μέσα σε όλες τις διαστασεις του.

Προσεγγίζοντας το ζήτημα,οι επιστήμονες επινόησαν την έννοια της συμμετριας, την οποία διαχώρισαν σε τρεις κατηγορίες. Η Συμμετρία C μας λέει ότι οι νόμοι της φυσικής είναι ίδιοι για τα σωματίδια και τα αντισωματίδια, η Συμμετρία Ρ δηλώνει ότι οι νόμοι είναι ίδιοι για καποια κατασταση και την κατοπτρική της, ενώ η Συμμετρία Τ διατείνεται πως, αν αντιστρέψουμε την κατεύθυνση της κίνησης όλων των σωματιψίων σε καποιο φυσικό συστημα, αυτό θα επιστρέφει στην κατασταση όπου βρισκόταν σε καποια προηγούμενη χρονική στιγμή, κατι που μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι οι νόμοι είναι ίδιοι και στις δύο κατευθύνσεις του χρόνου.

Δεν χρειαζεται μεγαλη μαεστρία για να καταλαβει κανείς πως στην προσπαθεια μας να εξηγήσουμε τα Μυστήρια του Χρόνου είμαστε δέ- σμιοι του ανθρωποκεντρισμού μας. Το σύστημα αναφορας είναι παντα το δικό μας ηλιακό σύστημα και η μικρή, καλή μας Γη, τα όσα έχουν ανακαλυφθεί και ό,τι ισχύει για εμας. Θεωρούμε το σύμπαν αυτό που είναι,επειδή εμείς οι ανθρωποι είμαστε αυτό που είμαστε. Βλέπουμε ότι το σύμπαν είναι όπως είναι, επειδή εμείς υπαρχουμε.

Το παραπανω σκεπτικό δεν είναι αλλο από την αποκαλούμενη ανθρωπική αρχή, από την οποία δεν μπορούμε να ξεφύγουμε. Παρουσιαζει μαλιστα δύο εκφανσεις αναλογα με το πόσο προσκολλημένοι είμαστε σε αυτήν. Η ασθενής ανθρωπική αρχή βλέπει πως σ' ένα πολύ μεγαλο ή απειρο στο χώρο και το χρόνο σύμπαν, οι καταλληλες συνθήκες για την αναπτυξη νοήμονος ζωής θα υπαρξουν μόνο σε ορισμένες περιοχές, περιορισμένες και στο χώρο και στο χρόνο.

Η ισχυρή εκδοχή δέχεται την ύπαρξη πολλών και διαφορετικών μεταξύ τους συμπαντων, ή πολλών και διαφορετικών περιοχών του ενός σύμπαντος, όπου υπαρχουν αντίστοιχα διαφορετικοί φυσικοί νόμοι. Στις περισσότερες περιπτώσεις οι συνθήκες είναι τέτοιες που δεν επιτρέπουν την αναπτυξη πολυσύνθετων οργανισμών, εκτός από τις ελαχιστες περιπτώσεις εκείνες που παρουσιαζουν τα χαρακτηριστικα του δοικου μας σύμπαντος, όπου αποδεδειγμένα έχουν αναπτυχθεί νοήμονα πλάσματα,ικανά να θέτουν ερωτήματα, όπως «γιατί το σύμπαν είναι αυτό που είναι» και «τι είναι ο χρόνος και πώς κυλά».

Τελικά τείνουμε να θεωρήσουμε τον «πραγματικό» χρόνο ως ένα αποκύημα της δικής μας φαντασίας, μια κατασκευή που ακολουθεί πιστά τις επιταγές της ανθρωπικής μας αρχής. Σε αυτόν το χρόνο το σύμπαν έχει μια αρχή και ένα τέλος σε ανωμαλίες που σχηματίζουν ένα όριο του χωροχρόνου, στις οποίες οι νόμοι της φυσικής καταρρέουν.

Αντίθετα, σε ένα «φανταστικό» χρόνο δεν θα υπαρχουν αυτές οι ανωμαλίες και τα όποια όρια/Ετσι, αυτό που ονομάζουμε φανταστικό θα μπορούσε να είναι στην ουσία ο πραγματικός χρόνος, ενώ αυτό που αποκαλούμε πραγματικό να μην είναι τίποτε παραπάνω από μια ιδέα, που την επινοήσαμε για να μπορέσουμε να κατανοήσουμε καλύτερα το σύμπαν και να το περιγράφουμε όπως νομίζουμε ότι αυτό είναι.

Αν τὡρα λάβουμε υπόψη πως μια επιστημονική θεωρία δεν είναι παρά ένα μαθηματικό μοντέλο που το κατασκευάζουμε για να περιγράφουμε τις παρατηρήσεις μας και άρα υπάρχει μόνο μέσα στο μυαλό μας, κατα- λαβαίνουμε ότι δεν έχει νόημα να αναρωτηθούμε ποιος είναι πραγματικα ο αληθινός χρόνος.

Αρκεί να χρησιμοποιήσουμε ως πραγματικό χρόνο αυτόν που μας προσφέρει την πιο χρήσιμη περιγραφή των παρατηρήσεών μας και απ' ότι φαίνεται μέχρι στιγμής, αυτόν το ρόλο τον παίζει άριστα ο παλιός, καλός, ενίοτε και «πανδαμάτωρ», χρόνος που ακολουθεί πιστά το συγκεκριμένο βέλος με τη δεδομένη κατεύθυνση από το παρελθόν προς το μέλλον.


{ ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ }



Σχόλια

Anti aging - Soul Cleansing System - Αντιγήρανση - Σύστημα Καθαρισμού της Ψυχής

Δημοφιλείς αναρτήσεις